Tkachenko, die in de reguliere twaalfde matchpartij al op matchpoint had gestaan maar de winst niet kon vinden, werd in de demonstratiezaal met applaus begroet maar vertoonde aanvankelijk nauwelijks enige emotie. Pas wat later verscheen er een blije en opgeluchte lach op haar gezicht. "Ik was eigenlijk alleen maar heel nerveus en vermoeid", legde ze in gebrekkig engels uit. Twaalf partijen achter elkaar spelen zonder rustdag is heel zwaar, niet alleen fysiek maar ook psychologisch. Daardoor slopen er aan het einde van de match meer fouten en onnauwkeurigheden in. Maar ik vind wel dat ik de titel verdiend heb. Ik denk dat ik beter speelde en ben dan ook trots op mezelf".

Daar viel weinig op af te dingen. Tevoren was Motrichko duidelijk favoriet maar tijdens de match sloeg de balans langzaam maar zeker om en kreeg ze met haar snelle en vaak betere positiespel de overhand. Ze werd daarbij gesteund van de ervaring van drie eerdere gewonnen matches. Ze is na Olga Kamyshleeva de tweede Nederlandse wereldkampioene bij de vrouwen en verdiende daar, net als Jan Groenendijk, 9000 euro mee. Motrichko en Anikeev moesten het met zes mille doen. Wel een schrille tegenstelling tot de WK-match bij de schakers die een prijzenpot van 2,5 miljoen dollar hadden te verdelen.

Groenendijk, net als Tkachenko sterkhouder bij de Wageninge ererklasser WSDV, was ook een aandachtig toeschouwer bij de vrouwenbarrage.